فساد در سنگ ساختمانی

1 اردیبهشت 1400 37 0 بلاگ

در این مقاله به بررسی عوامل فساد در سنگ ساختمانی میپردازیم پس با ما همراه باشید. عامل اصلی فساد در سنگ ها تاثیر نمک های محلول بر آنها می باشد. آلودگی محیط، یخبندان و پوسیدگی در قطعات فلزی، وجود رگه های ضعیف و همچنین عملیات اجرایی ضعیف نیز موجب تخریب و فساد سنگ ها می شود.

می دانیم که سنگ يکی از ابتدايی ترين مصالح ساختمانی است که انسان برای ساختن ابزار و پناهگاه ها و رفع نياز خود استفاده کرده است. در ساختمان های سنگی از سنگ لاشه همراه با ملات های گچ و آهک استفاده شده است. در ادامه با ما همراه باشید تا به بررسی عواملی که منجر به تخریب و فساد سنگ های ساختمانی می شود، بپردازیم.

عواملی که منجر به تخریب و فساد در سنگ ساختمانی می شود عبارتند از :

  • اثر نمک های محلول
  • اثر یخبندان
  • آلودگی محیط
  • پوسیدگی فلزات
  • آتش

پوسیدگی فلزات و تخریب سنگ :

هنگامی که آب باران به سطوح مسی و آلیاژ های آن می ریزد، باعث ایجاد لکه های سبز رنگی در سطح سنگ آهکی میشود. درواقع زنگ زدگی سطوح فلزی بسیار سخت از روی سطح متخلخل سنگ ها از بین می رود و  آسیب دیدگی ناشی از انبساط زنگ زدن قطعات آهنی و فولادی داخل سنگ کاری نما رخ می دهد. به همین دلیل در نصب سنگ نما بهتر است از قطعات فلزی ضد زنگ استفاده نمایند.

آتش و تخریب سنگ :

اگرچه تخریب و فساد سنگ ساختمانی در اثر آتش به ندرت اتفاق می افتد اما باید بدانید سطح سنگ هایی چون مرمر، گرانیت و ماسه سنگ در آتش خرد یا سیاه می شوند. بهتراست بدانید که سنگ های  آهکی عموما تحت تاثیر آتش قرار نمیگیرند، فقط سنگ هایی به رنگ روشن به علت اکسید شدن آهن موجود در آنها برای همیشه صورتی رنگ می شوند.

اثر یخبندان و تخریب سنگ :

قسمت هایی از ساختمان مانند درپوش ها، سایه بان ها، کرسی بنا و کف پنجره ها بر اثر یخبندان بیشتر از سایر قسمت ها، تخریب می شوند و از بین سنگ های ساختمانی،  سنگ آهک و دولومیت بیش از ماسه سنگ در معرض تخریب در اثر یخبندان هستند و سنگ هایی چون مرمر، شیت و گرانیت به علت تخلخل بسیار کم تحت تاثیر یخبندان قرار میگیرند.

نمک های محلول و تخریب سنگ :

اگر رطوبت موجود به همراه نمک های محلول از سطح سنگ ساختمانی تبخیر شود طبیعی است که مقداری نمک به صورت شوره و لایه ای، در خلل و فرج سنگ باقی می ماند و ادامه دار شدن تبخیر رطوبت روی سطح سنگ و افزایش حجم بلورها منجر به پوسته شدن سطح سنگ می شود. لذا سنگ هایی که متخلخل ترند در برابر نمک های محلول حساس تر هستند.

آلودگی محیط و تخریب سنگ ساختمانی :

سطح بعضی از سنگ های ساختمانی قابل شستشو هستند ولی برخی دیگر نه، در سنگ های آهکی سولفات کلسیم حاصل شده در سطح، به وسیله آب شسته می شوند. ولی در سطوحی که قابل شستشو نیستند، سطح به وسیله ی دوده سیاه می شود و مبدل به پوسته های سخت و برآمدگی هایی می شود که گرد آهکی در اطراف آن وجود دارد. سنگی مانند سنگ مرمر وقتی مورد هجوم اسیدهای در هوا قرار میگیرد به مرور زمان سطح صیقلی آن، زبر میشود و به علت بافت متراکم و چگالی این سنگ، کمتر تحت تاثیر تبلور قرار می گیرد.

فساد در سنگ ساختمانی

نظرات کاربران ( بدون نظر )